اگر اخوان نبود...

...و این هم تقدیم به همه ی دوستداران سهراب :

 

بــاغ بــاران خــورده مــی نوشــیــد نـور    لـــرزشـــی در ســبـــزه های تر دوید

او بـــه بـــاغ آمــد درونــش تــــابــنـــاک     ســایــه اش در زیــر و بــم هــا نـاپدید

***

شاخه خم می شد به راهش مست بار     او فــراتـــر از جــهـــان و بـــرگ و بــر

بــاغ ســرشــار از تراوش هــای ســبز     او درونــش ســبز تــر، ســرشـــار تـــر

***

در ســر راهــش درخــتــی جـان گرفت     مـیــوه اش هــمــزاد هــمـرنگ هراس

پــرتــویــی افــــتـــاد در پــنــــهــان او    دیـده بـود آن را بــه خــوابــی ناشـنــاس

***

در جـــنـــون چــیــدن از خــود دور شــد     دســت او لــرزیــد، تــرســیــد از درخت

شــور چـــیــدن تـــرس را از ریشه کند     دســت آمــد مـــیوه را چـــید از درخـــت

میوه ی تاریک از مجموعه ی آوار آفتاب   سهراب سپهری

   + سیامک Siamak - ٦:٤٢ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧

اگر عشق نبود...

 

از غـــم خــبـــری نـــبــود اگر عشق نبود     دل بــــود، و لـی چـه سود اگر عشق نبود

بی رنگ تر از نقطه ی مـــوهـــومـــی بود      ایـــن دایـــره ی کـــبـــود اگر عشق نبود

از آیـــنــــه هـــا غـــبــــار خــامــوشی را      عـکـس چـه کـسـی زدود اگر عشق نبود

در سینه ی هر سنگ دلی در تپش است      از ایـن همه دل چه سود اگر عشق نبود؟

بــی عشق دلـم جــز گرهی کور چه بود؟      دل چــشــم نمی گشود اگر عشق نبود

از دســت تــو در ایـــن هــمـه سرگردانی      تــکـلـیــف دلــم چه بود اگر عشق نبود؟

 اگر عشق نبود  استاد قیصر امین پور

و حالا هست.. هم غم، هم عشق.. برای دلم... دل؟..

"سهراب" بهتر می داند..

"دلم گرفته

                دلم عجیب گرفته است

                                       تمام راه را به یک چیز فکر می کردم"

 مسافر  سهراب سپهری

و آن هم... نه!

"نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف

      نمی رهاند

               و فکر می کنم

                            که این ترنم موزون حزن تا به ابد

                                                                 شنیده خواهد شد"

 مسافر  سهراب سپهری

و همین برای من کافیست..

"مـرا بـوی و نگاهی بس ز باغت            وگر دل خواستت، چینم گلی هم"

 استاد مهدی اخوان ثالث

   + سیامک Siamak - ٢:٠٧ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۸ تیر ۱۳۸٧

از من جدا مشو...

چنان تنهای تنهایم که گویی نیستم با خود

نمیدانم که عمری را چگونه زیستم با خود

استاد مهدی اخوان ثالث

سلام...

بالاخره برگشتم... از اینکه مدت زیادی نبودم شرمنده ام...  دل خودمم براتون تنگ شده اما چاره ای نبود.. خودمم مونده بودم چیکار کنم.. به قول استاد ثالث:

هر چه می گویم نر است، این زندگی گوید: بدوش!

هر چه می گویم که افتادم ز پا، گوید: بکوش!

از لطف و محبتتون و نظرهاتون تو این مدت که نبودم ممنونم... همین.  همین دیگه.. (کلا آدم کم حرفیم!)

 

از من جـدا مشو که تو ام نور دیــده ای      آرام جـان و مـونـس قـلب رمـیـده ای

از دامــن تو دســـت ندارنــد عاشــقــان     پـیـراهـن صـبـوری ایـشـان دریده ای

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنک     در دلـبری بـه غایـت خـوبی رسیده ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان     مــعـذور دارمــت کـه تو او را ندیده ای

آن سر زنش که کرد تو را دوست حافظا     بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده ای

   + سیامک Siamak - ۱۱:۱٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٥ تیر ۱۳۸٧