یه روزی یه پنجره بود

 

 

.......................................................................................................................

.......................................................................................................................

...............................................................................................................هیچی!

 

 

یه روزی یه پنجره بود

توی یه شهر ِ سوت و کور

رو به یه دیوار بلند

با همه قهر، از همه دور

 

نگاش به سمت ِ ناکجا

با همه بود، اما جدا

یه عمری باز و بسته شد

تو قفس ِ فاصله ها

 

یه قلب سخت ِ شیشه ای

تنهای تنها تا ابد

یه قاب ِ سرد ِ یخ زده

میون ِ‌آدمای بد

 

تا زد و مثل آدما

نفس نفس گلایه شد

نگاه ِ‌خورشیدو گرفت

واسه همیشه سایه شد

 

فرصت ِ آشنایی شد

میون ِ آدما نشست

چشماشو بست و وا نشد

سنگ شد و قلبا رو شکست

 

گلایه بود و گریه بود

زیر یه گنبد کبود

اول ِ هر چی بین ماست

یه روزی یه پنجره بود...

 

 سیامک ساسانیان 

   + سیامک Siamak - ۱:٢٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٩