کاش می دانستم...

((...کاش میدانستم چیست

                       آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست...))


کاش می دانستم این را نیز

                           که برای من، تو در آنجا چه ها داری...

گاه کز شور و طرب خاطر شود سرشار

                                        می توانم دید

                                                  از حریفان نازنینی که تواند جام زد بر جام

                   تا از آن شادی به او

                                        سهمی توان بخشید؟

                                                            شب که می آید چراغی هست؟

من نمی گویم بهاران،

                 شاخه ای گل در یکی گلدان

                                  یا چو ابر اندهان بارید، دل شد تیره و لبریز

                                                          ز آشنایی غمگسار آنجا سراغی هست؟

 

قسمتی از سروده ی‌‌ -منزلی در دور دست-  استاد مهدی اخوان ثالث

   + سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ٤:۱٠ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٧