حرفی نیست...

هیچ حرفی نیست، خلاصه می‌کنم همه چیزهایی که باید بگویم!


رشته‌ای بر گردنم افکنده دوست
تار و پودش از محبت های اوست


رشته بر گردن نه از بی مهری است
رشته ی عشق است و بر گردن نکوست


گه به مسجد می کشد گه سوی دیر
می کشد آن جا که خاطرخواه ِ اوست

___________________________________________________________________
پی نوشت:

روح شاعر این شعر شاد! رحمت به پدر و مادرش... ویرایش های زیادی از این شعر وجود داره و متاسفانه ویرایش اصلی و نام شاعر رو پیدا نکردم. معمولا بیت اولش گفته میشه و به نقل از فرهنگ آنَنْدراج نقل میشه. ولی من اینطور می پسندمش! حالا اگر درست یا غلطه به حساب کج سلیقگی من بذارید!

   + سیامک ساسانیان Siamak Sasanian - ٧:٤٢ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٧ مهر ۱۳٩۳